ไม่ได้อัพ Journal Review หนังมานานมากมาย วันนี้เลยขอสักหน่อยละกันนะครับ
หลังจากที่ไม่ได้ดูหนังมานาน พอว่างก็เลยรีบไปดูหนังทันที พอไปถึง APEX เห็นโปสเตอร์หน้าหนัง "Doubt" แล้วถูกใจมาก แม่ชี, Meryl Streep (จาก Devil wears Prada, Mama Mia!) , Amy Adams (จาก Enchanted),Phillip Seymour Hoffman!(Best Actor -2007 ถ้าจำไม่ผิด),บรรยากาศแบบอังกฤษๆ ย้อนยุค โอ้! ถูกใจสุดๆ ไม่จำเป็นต้องอ่าน review ก่อนอีกต่อไป + กับความกลัวว่าหนังนอกกระแสแบบนี้อาจจะหายากในภายหลังเลยตีตั๋วเข้าไปดูทันที หลังจากยืนคิดอยู่ 5 นาทีได้
ที่ยืนคิดนานเพราะตอนแรกว่าจะไปดู Slumdog แต่ก็เปลี่ยนใจ เพราะคิดว่าเรื่องนี้คงสร้างความตื่นเต้นได้มากกว่า Slumdog ที่เจอบท review จำนวนมหาศาลจน Theme หลักถูก spoiled หมดไม่เหลือ (-w-)" อีกอย่าง Benjamin Button ที่ดันเขาช่วงสอบก็ยังไม่ได้ดู ก็ยังมีฉายอยู่ (เรื่องนี้คิดว่าถ้าไม่ดูในโรงคงไม่ได้ดูตลอดกาล เพราะความยาวของตัวหนัง)
พอตีตั๋วเสร็จก็ไปเดินเล่นสยามที่แสนจะคิดถึง Nostalgia มากๆ (เว่อร์ไปมะ) แล้วก็หนีบ pocky ไปกินกันหลับ เผื่อหนังน่าเบื่อ + กลัวถ้าเกิดหนังออกแนว Triller มาทำไง -w-" (แต่หมดกล่องตั้งแต่ title ยังไม่จบ)
เริ่ม Review กันดีกว่า ...
ความประทับใจแรกของหนังเรื่องนี้คือ บรรยากาศ + โทนสี ที่ทำให้รู้สึกเย็นได้ดี (คลายร้อนได้พอสมควร) แล้วก็เสียงที่คิดว่าทำได้ดี (เรื่องนี้ไม่ได้สังเกตเพลงประกอบเท่าไหร่ แต่ว่ารู้สึกว่าทำได้ดี เพราะไม่เกิดความรู้สึกว่าหนังเงียบเลย ทั้งๆที่ไม่ค่อยมีเหตุการณ์น่าตื่นเค้นเลย)
เนื้อเรื่องในช่วงแรกๆ เป็นการบอกลักษณะนิสัยของตัวละคร ว่าใครเป็นยังไง แล้วก็ปูเรื่องเกี่ยวกับความสงสัยผ่านบทเทศน์ของพระที่มีใจความว่า "Doubt" (ความสงสัย) ก็ไมีพลังไม่ต่างจาก "Faith" (ความเชื่อ) ซึ่งในส่วนต้นนี้คิดว่าถ้าใครตั้งใจดูดีๆ ก็จะพอเริ่ม เดา Climax ของเรื่องได้ลางๆ (ซึ่งเป็นข้อดีมากๆของหนังเรื่องนี้ เพราะทันทีที่คุณรู้สึกแบบนี้ก็เท่ากับติดกับหนังเรื่องนี้แล้ว เพราะคุณเริ่มที่จะ "สงสัย" (doubt) แล้วว่ามันจะเป็นไปอย่างที่คุณคิดหรือเปล่า?)
ประมาณ 10 นาทีแรกค่อนข้างน่าเบื่อทีเดียว แต่ถ้าผ่านพ้นช่วงนี้มาได้จะสนุกขึ้น โดยเฉพาะคนที่เรียนโรงเรียนคาทอลิกมาก่อน จะได้สัมผัสเต็มที่ถึงบรรยากาศเก่าๆ ไม่ว่าจะเป็นปากกาหมึกซึม, ห้ามนำของอย่างอื่นมานอกจากหนังสือเรียน สมุด เครื่องเขียน, เล็บต้องสั้น, แยกชายหญิง ฯลฯ อีกมากมาย (คิดถึงชีวิตอันเข้มงวดตอน ประถมกับ ม. ต้นเลย TwT) เพราะว่าคณะสงฆ์และชี ที่โบสถ์นี้ทำหน้าที่สอนด้วย เพราะโบสถ์เปิดเป็นโรงเรียนด้วยชื่อว่า St. Nicholas (บาทหลวงสอนพละ, Amy Adams เป็นครูรับเหมา (สอนมันเกือบทุกวิชา) ใจดี, Merly Streepเป็นครูใหญ่และฝ่ายปกครอง)
เรื่องจะเริ่มเข้มข้นขึ้นเมื่อ Sister James (Amy Adams) สังเกตเห็นพฤติกรรมผิดปกติบางอย่างของ บาทหลวงที่เพิ่มย้ายมา แล้วเอาไปบอกกับ Sister Aloysius (Meryl Streep -ชื่อแปลกมากประมาณ มิส มักกอลนากอล ใน Harry Potter เลย - -*) และ Sister Aloysius ผู้ยึดมั่นถือมั่น ก็ยอมไม่ได้ที่จะปล่อยบาทหลวง คือ คุณพ่อ Flynn (Phillip Seymour Hoffman) คนนี้ไป โดยการพยายามบีบให้ คุณพ่อ Flynn สารภาพ และได้รับการลงโทษ โดยที่เธอไม่มีหลักฐานอะไรที่จะพิสูจน์ และไม่เคยเห็นพฤติกรรมที่ถูกกล่าวหาของ คุณพ่อ Flynn "ด้วยตาตัวเอง" แม้แต่ครั้งเดียว เธอเพียงได้รับคำบอกเล่าจาก Sister James เท่านั้นแต่เธอกลับมีความร้อนแรงที่จะเอาโทษมากกว่า Sister James ซึ่งเป็นคนที่เห็นเหตุการณ์เองซะอีก
อะไรที่เป็นแรงขับเคลื่อนใน Sister Aloysius ทำถึงขนาดนี้ ? แค่ "ความสงสัย" ว่าบาทหลวงอาจจะกระทำผิด เท่านั้นหรือที่ ทำให้เธอต้องยอมลงทุนทำขนาดในหนัง ทั้งๆ ที่เสี่ยงมากต่อการกล่าวหาผิดๆ เสี่ยงมากที่จะต้องถูกลงโทษเพราะพฤติกรรมที่แม่ชี ต่อต้าน และละลาบละล้วงบาทหลวงขนาดนี้เป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้ในศาสนจักร , ทำไม?
หนังเรื่องนี้ทำให้เราเห็นว่าสิ่งที่เราคิดว่ามันยึดถือไม่ได้แน่นอน "ความสงสัย" ก็มีพลังที่จะกำหนดพฤติกรรมของคนๆ หนึ่งไม่ต่างจาก "ความเชื่อ" หรือจะมองในอีกแง่ว่า "ความสงสัย" มันก็คือความเชื่อ อย่างหนึ่ง ส่วนตัวได้ข้อสรุปว่า เรา สงสัย ก็เพราะเราเชื่อ เวลาเราว่าหรือสงสัยใครสักคน ก็เพราะเราเชื่อมาก่อนว่าเค้าเป็นอย่างงั้น เค้าเป็นอย่างนี้ หรือ เราสงสัยในเรื่องบางเรี่อง เพราะเราคิดว่ามันต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างซ่อนอยู่? เรามักจะอยากรู้ว่า "ทำไม" ถ้าเราไม่คิดว่ามันมีเหตุผล เราก็จะไม่สงสัย เพียงแต่เราจะหาคำตอบได้จากไหน?
สิ่งที่ประทับใจในตัวหนังเรื่องนี้คือ บรรยากาศของเรื่อง ที่ทำให้เราสงสัยไปเรื่อยๆ จนถึงตอนจบได้ ซึ่งประสบความสำเร็จมากๆ เมื่อดูจาก Theme ของหนัง,
นอกจากนี้ นักแสดงของหนังเรื่องนี้เป็นอะไรที่ เจ๋งมากๆ สุดๆ เลย ^^b
สรุปคือ คนที่จะไปดูหนังเรื่องนี้คิดว่าคงไม่ผิดหวัง แค่ไปดูการแสดงก็คุ้มแล้ว + เชื่อว่าหลายๆ คนในที่นี้คงชอบ ถ้าอยากดูว่าทำไม Meryl Streep, Amy Adams, Phillip Seymour Hoffman แสดงเป็นยังไงก็เรื่องนี้เลย คุ้ม ไม่ต้องดูหลายเรื่อง (แต่คนที่ประทับใจก็คงเป็น Meryl Streep บทฉีกออกไปจาก Mamma Mia! แบบพระอาทิตย์ กับดาวพลูโต / แต่ก็ไม่เหมาะสำหรับคนที่อยากดูหนังแบบผ่อนคลายๆ เพราะต้องตั้งใจดูพอสมควร จึงจะได้อรรถรสเต็มที่
อีกเรื่องน่าสนใจในหนัง ที่ชอบมากคือ หนังเปรียบเทียบ ผลของการนินทา ว่าเป็นการเอามีดไปกรีดหมอนบนหลังคาบ้าน อยากรู้ว่าทำไมต้องลองไปดู
ps. มีประเด็นอีกมากมายในหนังแต่ review ไม่ได้เพราะเดี๋ยว spoil TwT